Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2009

Καρδιάς σιωπή



Σε ρωτάω μα δεν έχεις
κάτι που θές να μου πεις,
προσπαθώ να σου μιλήσω
μα όλα αυτά που μέσα σου κρύβεις,
απόψε δε θες να μοιραστείς.

Έχω ανάγκη να σε ακούσω,
το θέλω τόσο πολύ,
μα έχει χρόνια που έχεις μάθει
να αναζητάς τη σιωπή.

Μία λέξη σου ας είχα,
μία μονάχα συμβουλή,
την αλήθεια που μου κρύβεις
ας μου ψιθύριζες στο αυτί.

Να σε πείσω πλέον το ξέρω
δεν το είμαι ικανός,
μα έχω ανάγκη να μου δείξεις
πως θα βγω ξανά στο φως.

Δεν το λέω απαιτώντας,
έρχομαι μπροστά σου ταπεινός,
δώσ’ μου μια ρότα να βαδίσω,
μονοπάτι καρδιάς να ακολουθήσω,
πίστεψέ με μια φορά...
είμαι πλέον έτοιμος.

Μη μου γυρίσεις πάλι την πλάτη,
στο σκοτάδι μη χαθείς,
διάλεξε να μου μιλήσεις,
τη σιωπή σου να λυγίσεις,
και θα δεις...θα σε ακούσω,
πάλι δε θα γελαστείς.

Πεισματάρα πόσο είσαι,
όταν θες μόνο μιλάς,
τα παρακάλια μου δεν τρυπάνε
την πανοπλία που φοράς.

Πως να σε κατηγορήσω;
Ότι φταις, πώς να στο πω;
Αφού εγώ σε έχω ντύσει,
τα όπλα σου έχω πελεκήσει,
μέσα στου πόνου τη φωτιά
με μοναξιά για υλικό.

Σε ρωτάω μα δεν έχεις
κάτι που θες να μου πεις,
το χαρτί μου τσαλακώνεις,
τη ψυχή μου, πάλι λαβώνεις,
και με ένα ψυχρό ακόμα αντίο
στη σιωπή σου θα χαθείς.

Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009

Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2009

Στο δρόμο της ζωής



Λεωφορείο λυπημένο
στο δρόμο κυλάει της ζωής
και είναι πάντα φορτωμένο
με όνειρα και προσμονή.

Όνειρα που καταπίνει
ένα η κάθε στιγμή,
καθώς ότι λαχταράει
χάνεται στη διαδρομή.

Γι’ αυτό είναι λυπημένο
και πάντα μελαγχολικό,
όμως θα συνεχίσει να κυλάει
μέχρι δρόμο να βρει φωτεινό.

Θα συνεχίσει το ταξίδι
και ας είναι ακριβό,
αφού κάτι ακόμα χάνει
σε κάθε χιλιόμετρο.

Λεωφορείο λυπημένο
μοιάζουμε τόσο εσύ κι εγώ,
και εγώ όλα τα έχω χάσει
μα το ταξίδι νοσταλγώ…

Τρίτη, 6 Ιανουαρίου 2009

Κίτρινα Ποδήλατα - Θα πάρω φόρα



Το τραγούδι είχε βγει σχετικά λίγο πριν από τα επεισόδια... καμιά φορά τελικά, ο καλλιτέχνης πιάνει το παλμό της επόχής.

Δευτέρα, 5 Ιανουαρίου 2009

Active Member - Πίσω δεν γυρνάω



Περίσια τώρα η αντοχή μπορώ και την κερνάω!!!

Active Member - Δανεικές Προσευχές



Για όλους αυτούς που δεν αφήνουν ποτέ τέτοια τραγούδια να φύγουν από την επικαιρότητα!!!...Δυστυχώς!!!

Δίχως νόημα γραφές




Πάλι τα φώτα όλα θα σβήσω
και θ’ ανάψω δύο κεριά,
μ’ ένα στυλό μου για παρέα
και ένα τσιγάρο συντροφιά.

Το στυλό μου θ’ αγκαλιάσω
απαλά...για να κυλά,
το μυαλό μου θα νεκρώσω
να μιλήσει η καρδιά.

Δύο λεπτά αμηχανίας
έτσι θάρρος για να βρει,
να χαρεί την ελευθερία
που έχει τόσο στερηθεί.

Και όπως θα καίει το τσιγάρο
και ο καπνός θε να σκορπά,
το στυλό παίρνει ζωή
και αρχίζει να μιλά.

Βλέπω λέξεις να παλεύουν
ποια θε πρώτη να γραφτεί,
κάνει αγώνα να προλάβει
όλα αυτά που έχει να πει.

Μπρος στα μάτια μου περνάνε
δίχως νόημα γραφές
και εικόνες ξεχασμένες
που είχα θάψει μέσα στο χθες.

Βλέπω σκέψεις να προβάλλουν
μοιάζουν ξένες...άγνωστες,
και συναισθήματα θαμμένα
από τις ψυχής μου τις γωνιές.

Και όταν πλέον έχει τελειώσει
κι όλα όσα ήθελε έχει πει
και τα λόγια της απλωμένα
είναι πάνω σε λευκό χαρτί.

Το τσιγάρο έχει σβήσει,
το μυαλό έχει ξυπνήσει,
και μόνος μου μένω,
λύση να ψάχνω,
στο γρίφο που έχει γεννηθεί.