mantinada - Καρδια μου πονάς...

Δεν σας το έχω πεί ποτέ, αλλά έχω για φίλη μία πολύ ταλαντούχα κυρία, την οποία φαντάζομαι οι περισσότεροι που ασχολείστε με αυτού του είδους τα blog κάπου θα την έχετε συναντήσει. Όσο δεν την έχετε...θα έπρεπε!! Το Μαράκι μας λοιπόν έχει πλέον το πρώτο δικό της τραγούδι...και πιστεύω ότι αξίζει ο κόπος να περάσετε μία βόλτα από το blog της και να το ακούσετε!!! Αρκεί ένα κλίκ εδώ....mantinada's first song

Συγχαρητήρια Μαράκι!!!!...δηλώνω θαυμαστής!!!

Φιλιά μικρή!!!

Ζωντανός

Απόψε είδα ηλιαχτίδα
να πεθαίνει στη σκιά,
είδα σκοτάδι ν’ ανατέλλει
πάνω στου ήλιου τα φτερά.

Μέτρησα όσα δε μετρούνται
με στιγμές ή με λεπτά,
πάγωσα στο χθες το χρόνο
και ταξίδεψα στου πόνου
το βασίλειο ξανά.

Άκουσα γλυκούς ψιθύρους
και αγγελικά φτερά,
ήχους έζησα που κρύβω,
που πολλά χρόνια φροντίζω,
σε διαδρομές που δε διασχίζω
να κρατούνται σφαλιστά.

Μέθυσα με ευωδιές
νυχτολούλουδων ξανά,
γεύτηκα τις αμαρτίες
που γράφονται σε παραλίες,
κάτω από της πανσέληνου το βλέμμα,
στων κυμάτων μέσα την αγκαλιά.

Χέρια ένοιωσα αγαπημένα
να με λατρεύουν στα κρυφά,
αίμα να ρέει από πληγές
που είχαν θαφτεί κάπου στο χθες,
μα αναστήθηκαν απόψε
για ακόμα μία φορά.

Μίλησα με λευκά δαιμόνια
και με αγγέλους σκοτεινούς,
και έπαιξα με τους κανόνες,
παιχνιδιών τρομαχτικών,
που σκαρφίζεται ο νους.

Ταξίδεψα σε μέρη οικεία
που γαληνεύουν την ψυχή,
μα και σε μέρη που από φόβο
σφραγίζονται με σιωπή.

Κι ύστερα άφησα το χρόνο,
πάλι να κυλήσει ... δανεικός,
για να μου φέρει νέες ήττες,
αγάπες, χαρές…ίσως και νίκες,
κι άλλες βραδιές για να υπάρξουν
που θα μπορώ να νοιώσω...ζωντανός.

Η φωτογραφία είναι από τον σύνδεσμο:http://fc06.deviantart.com/fs42/f/2009/101/2/5/Sephius___Light_and_Darkness_by_Sephius_Fernando.png

Τα παιδία παίζει!!!!

Τα παρακάτω είναι η απάντηση σε ένα μουσικό παιχνίδι στο οποίο με προσκάλεσε η φίλη μου η mantinada. Όλα τα τραγούδια που έχω επιλέξει έχουν κάτι να πούν για μένα και ίσως σας βοηθήσουν να με μάθετε λιγάκι καλύτερα. Ελπίζω να σας αρέσουν όσο και σε μένα. Αρχίζουμε λοιπόν....

Τι είναι αυτό;

Τι είναι αυτό που σε πληγώνει;
Τι είναι αυτό που σε πονά ;
Τι καταστρέφει τα όνειρά σου
και τι πίσω σε γυρνά;

Τι είναι αυτό που δεν αφήνει
την ζωή σου να κυλά;
Ποιος καημός το χαμόγελο σβήνει
απ’ την μαύρη σου καρδιά;

Γιατί νοιώθεις πεθαμένος;
Γιατί νοιώθεις σαν νεκρός;
Η ζωή σου χαμογελάει
μα εσύ δεν βλέπεις φως.

Μοιάζεις αλυσοδεμένος
στης ψυχής σου τα δεσμά,
για πάντα καταδικασμένος
σε μια ζωή....που σε πονά.

Στιχοιμα - Άμαχος

Σκόρπια γραμμένες λέξεις

Άνοστο αστείο η ζωή
μοιάζει χωρίς εσένα,
τραγούδι δίχως νόημα
δίχως καμία έννοια.

Τραγούδι που έμεινε μισό,
σκόρπια γραμμένες λέξεις,
κείμενο δίχως λογική
που ένα βράδυ που είχες πιει
έριξες πάνω στο χαρτί
παλεύοντας ν’ αντέξεις.

Μοιάζουν οι φόβοι σου με ευχές,
και ο πόνος με ευτυχία,
δεν ξέρεις πια τι αγαπάς,
δεν ξέρεις καν γιατί πονάς
και ανακούφιση ζητάς
σε μια άγνωστη ουσία.

Φίλος σου είναι καθετί
που σου χαρίζει λήθη,
που σου χαρίζει δυο στιγμές
μακριά από το δικό της χθες,
μακριά από το παραμύθι.

Στιχοιμα - Ταξιδεύω